Czytam Lektury

śwarny

gw., daw.

  1. elegancki, szykowny.
  2. ładny.

W lekturach

— Prawda, że śwarna i przystrojona, a i gospodyni też się rozczapierza kiej ten indor!
Chłopi, Część trzecia - Wiosna, Reymont, Władysław Stanisław · IX
Okrutnie śwarny z ciebie pacholik!...
Krzyżacy, Henryk Sienkiewicz · Rozdział dziewiąty

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Chłopi, Część trzecia - Wiosna — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.