siędę

Ja twarz zakryję i pod wierzbą siędę;

By go dognać, w przetak siędę,

— Miłościwy panie — rzekł — za parę dni już i na koń siędę, i z waszą królewską mością, za łaskawym pozwoleniem, dalej pojadę, gdyż sam to czuję, że mi nic nie jest.

Ilekroć będę się mógł wyrwać, siędę na konia i popędzę do Rzymu, by oczy twoim widokiem, uszy twym słodkim głosem ucieszyć.

Albo inaczej: jak na koszu siędę.