Czytam Lektury

sekundować

z łac. secondo , secundare : pomagać, towarzyszyć, z łac., z łac. secundo , secundare

  1. pomagać, towarzyszyć; ochraniać, bronić.

W lekturach

— Gdybym ja o waćpannie zapomniał, tedy nie byłbym godny tej łaski, jaką Bóg na mnie zesłał, pozwalając mi tak godną personę sekundować.
Potop, Henryk Sienkiewicz · Rozdział VIII
— Powiadaj żywo, jak to było, bo nam tu przedstawiano, jakoby książę Bogusław z musu jeno bratu sekundował.
Potop, Henryk Sienkiewicz · Rozdział XXVI
— Niech ci Bóg sekunduje, Jędrek!
Potop, Henryk Sienkiewicz · Rozdział VII
A nas będzie Najświętsza Panna sekundowała, jako pana Bobolę w Sandomierzu, którego prochy na drugą stronę Wisły razem z koniem przerzuciły, a dlatego mu nic.
Potop, Henryk Sienkiewicz · Rozdział VIII

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Potop — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.