samotrzeć

Dał znak, samotrzeć pędzą z bojowiska.

Następnej nocy samotrzeć na wartę;

— Chciał, byśmy odesławszy ludzi, samotrzeć się z nim potykali.

Tak dalece nie będę się w nic wdawał, że jak kiedy zostaniem samotrzeć z Krzysia i Ketlingiem w izbie, to sobie pójdę, a ich samych ostawię.

Porwij się samotrzeć na tysiące i nie giń!...

Kardynał był samotrzeć; muszkieterów razem z lokajami było siedmiu.