Czytam Lektury

puginał

  1. sztylet o mocno zwężającej się, ostro zakończonej klindze, często obosieczny, używany w wojsku do dobijania rannych.
  2. krótka broń sieczna pochodzenia wschodniego, używana do końca XVI w.

W lekturach

Nigdy nie trudnił się matactwem, podstępem, nie walczył z żadną istotą ludzką ukrytym dla jej oka puginałem.
Ludzie bezdomni, Stefan Żeromski · Starcy
W ręku trzymał błyszczący klucz jakby puginał,
Pan Tadeusz, czyli ostatni zajazd na Litwie, Mickiewicz, Adam · Kłótnia

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Ludzie bezdomni — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.