Czytam Lektury

przygarść

gw., daw.

  1. mała ilość czegoś.
  2. garść.

W lekturach

Otwarła potem do kur, porzuciwszy przed progiem na przynętę świńskiego jedzenia przygarścią, że sfruwały z grzęd skwapliwie, koguty zaś piać wzięły rozgłośnie.
Chłopi, Część trzecia - Wiosna, Reymont, Władysław Stanisław · II
…wróciła, oczy mu z łez otarła, mile do niego zagadała, chleba mu kawałek ze swego śniadania ułamała, w rękę mu wetknęła, przygarść trawki zielonej urwała, sucho mu, czysto podesłała, a widząc, że słońce w górę szło, wyszukała nad rowem wielki liść łopianu i ja…
O krasnoludkach i sierotce Marysi, Maria Konopnicka · Wyprawa Podziomka

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Chłopi, Część trzecia - Wiosna — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.