przednówek
gw., daw.
- dawniej najtrudniejszy do przetrwania na wsi okres, po zimie (w czasie której ludzie żywili się zapasami zebranymi jesienią), a przed nowymi zbiorami.
- okres przed wiosennymi zasiewami, kiedy chłopom z reguły kończyły się zimowe zapasy żywności.
- czas oczekiwania na nowe zbiory przy kończących się zapasach ze zbiorów poprzednich.
- okres tuż przez pierwszymi żniwami.
W lekturach
Niewiela mi potrza, to se u dobrych ludzi uproszę i do zwiesny z Panajezusową łaską przechyrlam, a jeszcze się coś niecoś grosza uścibi — to rychtyk la nich na przednówek...
— La wszystkich latoś ciężki przednówek — szepnęła Weronka.
Młynarzowi to żniwo teraz, chociaż do przednówka daleko, procesjami ludzie ciągną po mąkę i kaszę, za ostatni grosz, na bórg, za odrobek albo dobry precent, a choćby pierzynę Żydowi sprzedać, a jeść trza kupić...
Ale chwała Bogu i za to, bo przyjdzie-li przednówek, to i tego nie stanie...
Taki to tam był ciężki przednówek wiosenny.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Chłopi, Część pierwsza - Jesień — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.