Czytam Lektury

Gody

daw., daw., gw.

  1. radość, wesele; w. 25-28: Cicero głosił, że mędrzec powinien ze spokojem przyjmować wszystkie nieszczęścia, unikając jedynie hańby. Gdy jednak umarła jego córka Tulia, przeżył to głęboko.
  2. Święta Bożego Narodzenia, obchodzone co roku 25 i 26 grudnia.
  3. Boże Narodzenie.
  4. święto; wesele.

W lekturach

na zimę idzie, kożuch trza kupić, buty też dłużej jak do Godów nie wydzierżą...
Chłopi, Część pierwsza - Jesień, Reymont, Władysław Stanisław · IV
A powiadali ludzie, jakoście jeszcze na Gody pomarli, nie wiada było ino kaj, że nawet mój zbierał się do kancelarii na przewiady.
Chłopi, Część trzecia - Wiosna, Reymont, Władysław Stanisław · I
— Na Gody to już?
Chłopi, Część druga - Zima, Reymont, Władysław Stanisław · II
— Wielkie gody i wielka szczęśliwość dla Królestwa!
Krzyżacy, Henryk Sienkiewicz · Rozdział pierwszy
A kiedy mię nalepsze miały potkać gody,
Pieśni, Jan Kochanowski · Księgi pierwsze — Pieśń XII (Muszę wyznać, bo sie już nie masz na co chować...)
Ledwe nie gody.
Treny, Jan Kochanowski · Tren XVI. (Nieszczęściu kwoli a swojej żałości...)
i ty dzisiaj sprawiasz Gody!
Wesele, Wyspiański, Stanisław · SCENA XXXVIII

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Chłopi, Część pierwsza - Jesień — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.