prawy
daw., starop.
- prawdziwy, rzeczywisty.
- prawowity, właściwy.
W lekturach
«Nie masz prawej przyjaźni» — mówiła do pana
Wierzyż w to, człowiecze, iż Jezu Kryst prawy
Wróżąc niebo, prawymi uderzyło grzmoty.
— Widzę, żeście prawi rycerze — rzekł wzruszony Powała — a skoro młody przysiągł mi na cześć, że się stawi, to go nie będę więził; takim jak wy ludziom można zaufać.
Jak będzie na śmietnisku wrzeszczał, to Krasnoludki dziecko prawe odniosą, a tego nietwora zabiorą sobie!
A ostawię ji prawym wiłą;
Za prawego ji wiłę mieli.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Rozmowa mistrza Polikarpa ze Śmiercią — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.