Czytam Lektury

poglądać

daw.

  1. dziś popr.: spoglądać; patrzeć.

W lekturach

Dlatego cała trzoda nań pogląda,
Boska Komedia, Dante Alighieri · Pieśń XVI
Na kraśne lica pogląda z daleka,
Konrad Wallenrod, Mickiewicz, Adam · I
Poglądały ludzkim wzrokiem,
Łąka, Leśmian, Bolesław · V
Szedł teraz wesół i raźny, poglądając spod ciemnego kaptura po chłopskich pólkach, po łąkach, po gajach.
O krasnoludkach i sierotce Marysi, Maria Konopnicka · Jak nadworny kronikarz króla Błystka rozpoznawał wiosnę
Król słuchał mnie uważnie i zaczął poglądać na mnie innym okiem.
Podróże Guliwera, Swift, Jonathan · Rozdział szósty
Z każdej sali poglądały na scenę roziskrzone oczy uczniów, ale nauczyciele rozbiegli się po klasach, zamykali drzwi i tylko sam prorektor oraz pedele zostali w korytarzu.
Popioły, Stefan Żeromski · Poetica
Poglądają ku Prusom i zalewają się łzami,
Konrad Wallenrod, Mickiewicz, Adam · IV

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Konrad Wallenrod — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.