płeć

Co to za figura, jaki wspaniały kontur nogi, a płeć, a oczy mające w sobie coś z brylantów i aksamitu...

Włosy miał zupełnie białe, płeć spaloną, jak u Kreolów, ale sądząc z niebieskich oczu, nie należał do ludzi Południa.

Więc też i dziwy opowiadano o owych stepach tajemniczych i borach, w których się rodzi takie rycerstwo, podziwiano ich płeć ogorzałą, spaloną wichrami z Czarnego Morza, ich hardość spojrzenia i pewną dzikość postawy, od dzikich sąsiadów przejętą.

Opaliłaś okropnie płeć, czysta Cyganka,

Ujźrzysz tam i płeć chropawą, i zęby

Płeć jej była prawie przezrocza; czyniła na nim wrażenie kwiatu i duszy.

Jej płeć słynęła z miękkości i puszystości, ręce i ramiona zadziwiały pięknością i wszyscy ówcześni poeci opiewali je jako niezrównane.

Gdzieniegdzie zrzedniał, na wskroś grubszą płeć odsłania...