Czytam Lektury

parów

  1. dolina przekształcona z wąwozu, charakteryzująca się płaskim dnem i stromymi zboczami.
  2. wąwóz; parowa dziś popr. forma D.lp: parowu.
  3. płaskodenna dolina o stromych zboczach.
  4. wąwóz, dolinka o stromych zboczach.

W lekturach

Trzej to rycerze jadą wzdłuż parowa,
Grażyna, Mickiewicz, Adam · Epilog wydawcy
Cicho, jak cienie, uciekali lasami, a porucznik coraz to patrzał na mapie, gdzie jest jakiś parów, żeby się ukryć, albo gęstwina.
Król Maciuś Pierwszy, Korczak, Janusz · Król Maciuś Pierwszy
Przychodziło im raz po raz objeżdżać rozległe grzęzawy lub głębokie parowy, na których dnie szumiały wzdęte wiosennymi dżdżami potoki.
Krzyżacy, Henryk Sienkiewicz · Rozdział dwudziesty piąty
Roztworzył się przed nimi parów tak długi, że końca jego najbystrzejsze oko dosięgnąć nie mogło, a tak głęboki, że dwie jego ściany podnosiły się nad nim jak wysokie góry.
Nad Niemnem, Eliza Orzeszkowa · VI
Natomiast dwa inne dostrzegł Staś za niską skałą, nie w samym parowie, lecz na jego brzegu.
W pustyni i w puszczy, Sienkiewicz, Henryk · ROZDZIAŁ XXV

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Grażyna — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.