Czytam Lektury

Notabene

łac. nota bene, z łac., łac., łac. nota bene : zauważ dobrze

  1. zwrot wprowadzający ważną wtrąconą informację, używany w znaczeniu: „warto zaznaczyć".
  2. dosłownie: „dobrze zauważ"; używane w znaczeniu: „warto zaznaczyć".
  3. dosł.: zauważ dobrze; tu: w dodatku.
  4. zapamiętaj dobrze, zauważ.

W lekturach

Notabene — nie cofam nic z tego, com powiedziała, ale mylisz się pan, jeżeli sądzisz, żeś mnie już poznał.
Lalka, Bolesław Prus · V. Wiejskie rozrywki
I oto przyszło mu do głowy miłe a nielogiczne notabene, że ją przecie widział wczorajszego dnia przed tym białym uśmiechniętym posągiem...
Ludzie bezdomni, Stefan Żeromski · Wenus z Milo
Chory nie mógł powstrzymać piekielnego kaszlu, który notabene mógł ich zgubić.
Przedwiośnie, Żeromski, Stefan · Część pierwsza — Szklane domy
Dziurawe buty, absolutnie wzięte (jeżeli notabene był w nich milimeter rzemienia, zasługujący na to, aby był absolutnie czy tam inaczej brany), nie mogły być przyczyną owego uczucia nędzy.
Rozdzióbią nas kruki, wrony, Żeromski, Stefan · Rozdzióbią nas kruki, wrony

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Lalka — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.