Czytam Lektury

konsyliarz

z łac. consiliarius : doradca, daw., z łac.

  1. w ten sposób tytułowano dawniej lekarza.
  2. członek rady, doradca (por. konsylium).
  3. dawna nazwa lekarza.

W lekturach

Rozumie się, używaliśmy na nim, co wlazło, a on najgorzej gniewał się, jeżeli nazwał go kto „panem konsyliarzem".
Lalka, Bolesław Prus · I. Jak wygląda firma J. Mincel i S. Wokulski przez szkło butelek?
Tak jest — to jest obowiązkiem — i zaletą lekarzy, Panie Konsyliarzu.
Nie-Boska komedia, Krasiński, Zygmunt · CZĘŚĆ DRUGA
…ak im najtroskliwszą dają edukację, tak w naukach, jak w sztuce wojennej, aby mogli być urodzonymi króla i królestwa konsyliarzami, prawodawcami państwa, członkami Najwyższej Izby Sprawiedliwości, od której nie ma apelacji, i gorliwymi obrońcami monarchy i ojc…
Podróże Guliwera, Swift, Jonathan · Rozdział szósty
Waszmość polec możesz, a tyś mi jako konsyliarz potrzebny, bo waścinym to dowcipem takem Forgella skonfundował, o Niderlandach wspomniawszy.
Potop, Henryk Sienkiewicz · Rozdział III
— odrzekł na to Zagłoba — nie kontempt oficerom szwedzkim, ale kompasję dla mnie chciał pan Czarniecki okazać, bo to jest mój siostrzan, ja zaś jestem, do usług waszej królewskiej mości, pana Czarnieckiego konsyliarzem.
Potop, Henryk Sienkiewicz · Rozdział VIII

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Potop — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.