mię
daw.
- dawna forma zaimka osobowego 1 os. lp w pozycji nieakcentowanej w zdaniu (analogiczna do 2 os. lp: cię); dziś tylko: mnie.
- krótka forma zaimka mnie stosowana daw. w pozycjach nieakcentowanych w zdaniu (por. ciebie, cię).
W lekturach
— Jak sobie teraz patrzę na to wszystko, widzę to i tamto — to mię to boli.
Ciągną mię znowu do Francji; ku czemu
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Granica — tam to słowo pada najczęściej.
- kajetdaw., z fr. cahier
- raddaw.
- trochadaw.
- starkadaw. lub reg.
- oficjalistadaw.
- kumadaw.
- statkidaw., gw.
- sztrafz niem.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.