Czytam Lektury

łoński

gw., daw.

  1. ubiegłoroczny; tu: tegoroczny.
  2. zeszłoroczny.

W lekturach

Tyle stała o nie akuratnie, co o łońskie lato.
Chłopi, Część trzecia - Wiosna, Reymont, Władysław Stanisław · II
ześlę wam błogosławieństwo Moje roku szóstego
Księga Kapłańska. Leviticus. Wajikra · Rozdział XXV
— Upewniam waszą książęcą mość, że sosny żmudzkie będą rodziły łońskiego roku cięższe od szyszek owoce.
Potop, Henryk Sienkiewicz · Rozdział XXI

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Chłopi, Część trzecia - Wiosna — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.