kontentacja

Gdy tedy nie wiecie, co czynić, na mnie to zdajcie, a Bóg da, swoją i wasze głowy ocalę i kontentację dla wojska zaporoskiego i wszystkich Kozaków otrzymam.

Skorom raz postąpił jak ten, któren nie amicycji pragnie, ale od Kupidyna kontentacji wygląda, to już muszę tą drogą iść i powiedzieć jutro Krzysi, że ją chcę pojąć".

Kiedy to która chleb krając, bochenek o się oprze, to nawet na nieczułym bochenku skóra od kontentacji czerwienieje.

Powiedziałem tak: „Na jaką mnie, Panie Boże, kontentację stać, taką ci obiecuję.

Ale póki żyję, włos ci z głowy nie spadnie, a kontentacja przystojna nie minie...

— Wasza książęca mość, wróć nam wolność, a to będzie najlepsza kontentacja.