Czytam Lektury

komiliton

z łac., przestarz., z łac.

  1. towarzysz, wspólnie walczący.
  2. towarzysz broni.

W lekturach

— A teraz będzie ich komilitonem!
Ogniem i mieczem, Henryk Sienkiewicz · Rozdział XXIV
Obaj godni ludzie i komilitoni...
Pan Wołodyjowski, Sienkiewicz, Henryk · Rozdział XIX
— Otom ci przywiózł, mój klejnocie, komilitonów moich, z którymi ostatnią wojnę odbywałem.
Potop, Henryk Sienkiewicz · Rozdział III
— Witamy waszmości całym sercem, jako brata i przyszłego kommilitona!
Potop, Henryk Sienkiewicz · Rozdział XXXII

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Potop — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.