kłonica
gw.
- element wozu, drąg drewniany mocujący drabiny (burty wozu).
- drąg przytrzymujący drabinę lub oś wozu.
W lekturach
— Kłonicą go prał!
Wziął się pluder za kłonice, trzyma się krzepko, za obie.
Po ugaszeniu pożaru, kto żyw, począł zbierać rannych, groźni zaś wyrostkowie, przebiegając z kłonicami pobojowisko, dobijali Szwedów i Sakowiczowskich grasantów.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Chłopi, Część trzecia - Wiosna — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.