klemencja
z łac., daw., z łac.
- łagodność, miłosierdzie, pobłażanie.
- łaskawość, pobłażliwość.
- łagodność, łaskawość.
- łaska, zmiłowanie.
W lekturach
Chciano membra putrida leczyć, nie wycinać, i nie wiem: jest-li na świecie potencja prócz Rzeczypospolitej, która by taki wrzód we własnym łonie tolerując, tyle cierpliwości i klemencji znalazła!
Lat blisko dziesięć, jak z domu uciekł i listami jeno do mojej ojcowskiej klemencji pukał.
hm, hm, miejcie również niejaką klemencją na oku.
Tedy żadnej klemencji nie można się spodziewać.
Tak to za klemencję pokutować nam przychodzi, choć mamy w Bogu nadzieję, że rychło pomsta ich dosięgnie.
Że służył w Częstochowie, to pewno; bok ma spalony, czego by w żadnym razie mnisi nie uczynili, bo oni jako słudzy boży wszelką klemencję nawet dla jeńców i zdrajców mieć muszą, ale jedno mi wciąż po głowie chodzi i ufność do niego psuje...
— Bierzcie go i miejcie jeden więcej dowód mojej klemencji.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Potop — tam to słowo pada najczęściej.
- kontentdaw.
- wolentarzdaw., z łac.
- konfuzjaz łac. confusio : zmieszanie
- konfidentprzestarz.
- substancjaz łac.
- abominacjaz łac.
- prezydiumz łac. praesidium
- intrataz łac.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.