Czytam Lektury

iże

gw., starop.

  1. aż; tak że.
  2. aż.

W lekturach

Postrzępione, sine chmurzyska przewalały się po niebie kiej roztrzęsione snopy, a wiater jeszcze się wciąż wzmagał i tak jakoś ci podwiewał z dołu, iże poszycia na chałupie jeżyły się niby szczotka.
Chłopi, Część trzecia - Wiosna, Reymont, Władysław Stanisław · III
Iże smieni głosy.
Rozmowa mistrza Polikarpa ze Śmiercią, Autor nieznany · Rozmowa mistrza Polikarpa ze Śmiercią

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Chłopi, Część trzecia - Wiosna — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.