iście
daw.
- chód; neol. od. czas. iść .
- niewątpliwie.
W lekturach
I stamtąd nasze zwróciliśmy iście
Mentor, ów czczy chełpliwiec, odbieżał go iście,
Niemożność iścia hamuje chęć woli.
Gdy siedem niewiast wstrzymały swe iście,
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Boska Komedia — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.