infima
daw.
- najniższa (pierwsza) klasa w dawnych szkołach w Polsce.
- najniższa klasa w szkołach polskich.
W lekturach
My się z nim od infimy znamy:
— Mam dwadzieścia dwa lat, a siedm, nie wymawiając, ojczyźnie służę, bo w piętnastym roku w pole z infimy uciekłem!
Szczerze mówiąc, ledwiem się przez infimę, gramatykę i syntaxim przebił nie bez trudu, a poetyki i retoryki owo zgoła zaniechałem.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Pan Tadeusz, czyli ostatni zajazd na Litwie — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.