Hekate
mit. gr, mit. gr.
- bóstwo podobne do Artemidy i Persefony; głównie czczona jako bogini podziemna lub strasząca po drogach w otoczeniu dusz ludzi zmarłych, a niepogrzebanych, lub przedwcześnie zgasłych.
- sprzyjająca ludziom bogini czarów i rozdroży.
- bogini ciemności, strzegła bram Hadesu.
- bogini księżyca, czarów i śmierci.
W lekturach
Wnet do Hekaty zanieśliśmy modły
Po trzykroć pod Hekaty klątwą gotowany,
Hekacie składa guślarka ofiary,
Hekate, córko Tytana Taurydy; światłonośna niewiasto, dzierżąca pochodni dwoje — zjaw się ty, czujna wszelkim skargom i żalom; ty, co obecna jesteś, gdy matki rodzą; ty, co samotnych strzeżesz pustkowi i drogom rozstajnym stróżujesz.
Po chwili chwyciwszy w ręce ziemi z waz kwiatowych otaczających impluvium, wykonał straszną przysięgę Erebowi, Hekacie i własnym domowym larom, że zemsty dokona.
Na głos Hekaty czarnej, sennym brzękiem
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Makbet — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.