wiszar
- ziele czepiające się kamieni, skał. Wyraz ten zrobił raczej niespodzianą „karierę" w literaturze modernizmu, w poezji. Wyspiański kpił z tej maniery: „»Wiszary«? znany wyraz, powszechnie zużyty, / Artur Górski, Miciński karmią się nim co dzień (...)".
- urwisko, torfowisko wiszące, tu: elementy zamku nadwieszające się nad placem.
- urwisko, stromizna; torfowisko wiszące (na stromym zboczu).
- zbocze a. skała porośnięte gęstą roślinnością.
W lekturach
Kłąb schwytanego węża w wiszarze
Spod wiszarów wywiodłem przecież nawę moją
Połowa Forum, leżąca tuż pod wiszarami zamku, pogrążona była już w cieniu, natomiast kolumny położonych wyżej świątyń złociły się w blasku i na błękicie.
Uklęka, brzeg wiszaru kopytem pochwyca,
z drzew, jak wiszar w skalnych pętach.
I kiedym tak z wiszaru patrzał w okolicę,
Właśnie z szczytu wiszarów widziałem na oczy,
Uczepion jak nietoperz, nie mogłem z wiszaru
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Odyseja — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.