brona
daw., tu daw.
- narzędzie rolnicze przeznaczone do płytkiej uprawy gleby.
- narzędzie do spulchniania i wyrównywania zoranej ziemi.
- brama; zob. też: Ks. 2, Pieśń XIII , w. 43.
W lekturach
Rycerze zbrojni czekają przed broną.
Nocy tej musi raju znaleźć brony.
…órym zza niziutkiego opłotku widać było świron z wystającym i na kilku słupkach opartym dachem i stajnię, przed którą leżała brona, stały kozły do piłowania drzewa i żółciało trochę rozsypanej słomy.…
Bocian tylko rozkraczył się nad broną na czerwonych nogach i klekocze wesoło, rozgłośnie.
Puściły żelazne brony.
Ledwo świt, dobył Skrobek pieniędzy z garnka ukrytego w słomie pod strzechą i poszedł pług kupować i bronę, do kołodzieja Wojcieszka, na drugi koniec wioski.
Piekielnej brony,
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu O krasnoludkach i sierotce Marysi — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.