Czytam Lektury

familiant

z łac.

  1. członek rodziny; tu: skoligacony z wielkimi rodami szlacheckimi.
  2. szlachcic z bogatego i wpływowego rodu.
  3. członek dobrej szlacheckiej rodziny.
  4. tu: przyjaciel.

W lekturach

Bogacz i familiant, miał jedyne dziecię,
Pan Tadeusz, czyli ostatni zajazd na Litwie, Mickiewicz, Adam · Zamek
Przeto chwytam się tej kandydatury oburącz i dziś jeszcze pomówię z panem podkomorzym Krzyckim, familiantem wielkim i moim znajomkiem, który ma niepośledni mir u szlachty, bo trudno go nie kochać.
Pan Wołodyjowski, Sienkiewicz, Henryk · Rozdział XV
Familianci to bowiem byli w Orszańskiem Kmicice i panowie znacznych fortun, ale tamte strony płomień wojny zniszczył.
Potop, Henryk Sienkiewicz · Wstęp
Siła ludzi się włóczy, którzy się familiantani powiadają i w godności stroją, a Bóg wie kim są, może często i nie szlachtą.
Potop, Henryk Sienkiewicz · Rozdział VIII
— Nieznany on tam nie jest, bo kto o Babiniczach nie słyszał jako o familiantach i statecznych ludziach!
Potop, Henryk Sienkiewicz · Rozdział XXXIV

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Potop — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.