ekspediować
z łac.
- wysyłać, wyprawiać.
W lekturach
Książę, który ze Starego Zbaraża pułki ekspediował, wjechał dopiero wieczorem po zachodzie słońca.
Ale że mam listy do króla i hetmanów ekspediować, przeto muszą jeszcze poczekać.
Do zachodu słońca pracował szczerze, wysyłał podjazdy, ekspediował listy, sam objeżdżał straże, sam przesłuchiwał schwytanych języków, natomiast z pierwszą gwiazdą często i skrzypki odzywały się w jego kwaterze.
Do tego sam dobrze nie wiedział, czyli pan Sapieha nie następuje lub czy nie ekspediował na pościg Babinicza z lekkimi chorągwiami.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Potop — tam to słowo pada najczęściej.
- kontentdaw.
- wolentarzdaw., z łac.
- konfuzjaz łac. confusio : zmieszanie
- konfidentprzestarz.
- substancjaz łac.
- abominacjaz łac.
- prezydiumz łac. praesidium
- intrataz łac.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.