dziewka
daw., starop., zdr. od starop. dziewa
- dziewczynka, dziewczyna, panienka.
- tu: panna, dziewczyna.
- dziewczyna, służąca.
W lekturach
Magda, dziewka organistów, zanosiła się płaczem i krzyczała wniebogłosy pod ścianą.
Chodząc, krzątając się, naglądając wszystkiego, a to i owo własnymi rękami dokonując, żale swe wypowiadała dwóm pomocnicom swym, dużym i silnym dziewkom, z których jedna chleb miesiła, a druga bieliznę prała.
Naprzod zdawię dziewki, chłopce,
…ZŁYM WIEKU SWOIM, Z WIELKIM A NIEZNOŚNYM RODZICÓW SWYCH ŻALEM ZGASŁA, JAN KOCHANOWSKI, NIEFORTUNNY OCIEC, SWOJEJ NAMILSZEJ DZIEWCE ZŁZAMI NAPISAŁ.…
Jagnę do domu przyjął, niczego jej nie wymawiał, ale miał ją teraz zgoła za dziewkę, i tak ją też uważał i honorował.
Dziewki, wdowy i mężatki
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Chłopi, Część druga - Zima — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.