Czytam Lektury

dziewka

daw., starop., zdr. od starop. dziewa

  1. dziewczynka, dziewczyna, panienka.
  2. tu: panna, dziewczyna.
  3. dziewczyna, służąca.

W lekturach

Magda, dziewka organistów, zanosiła się płaczem i krzyczała wniebogłosy pod ścianą.
Chłopi, Część druga - Zima, Reymont, Władysław Stanisław · II
Chodząc, krzątając się, naglądając wszystkiego, a to i owo własnymi rękami dokonując, żale swe wypowiadała dwóm pomocnicom swym, dużym i silnym dziewkom, z których jedna chleb miesiła, a druga bieliznę prała.
Nad Niemnem, Eliza Orzeszkowa · I
Naprzod zdawię dziewki, chłopce,
Rozmowa mistrza Polikarpa ze Śmiercią, Autor nieznany · Rozmowa mistrza Polikarpa ze Śmiercią
…ZŁYM WIEKU SWOIM, Z WIELKIM A NIEZNOŚNYM RODZICÓW SWYCH ŻALEM ZGASŁA, JAN KOCHANOWSKI, NIEFORTUNNY OCIEC, SWOJEJ NAMILSZEJ DZIEWCE ZŁZAMI NAPISAŁ.…
Treny, Jan Kochanowski · [Treny - Motto i dedykacja]
Jagnę do domu przyjął, niczego jej nie wymawiał, ale miał ją teraz zgoła za dziewkę, i tak ją też uważał i honorował.
Chłopi, Część druga - Zima, Reymont, Władysław Stanisław · XIII
Dziewki, wdowy i mężatki
Rozmowa mistrza Polikarpa ze Śmiercią, Autor nieznany · Rozmowa mistrza Polikarpa ze Śmiercią

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Chłopi, Część druga - Zima — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.