Czytam Lektury

dżdża

gw., daw., starop.; D. lp od: deżdż

  1. deszczu.
  2. deszcz.

W lekturach

Siwe mgły dymiły z przemiękłej ziemi, opadając drobnym i zimnym dżdżem, oślizgłe drogi siwiły się opite wodą, a poczerniałe chałupy ledwie co były widne w szarudze; a przemiękłe drzewiny, skurczone, jawiły się kajś niekaj dygotliwym cieniem, kieby z tych skłac…
Chłopi, Część trzecia - Wiosna, Reymont, Władysław Stanisław · III
A zagorzałe zioła dżdża z nieba wołają.
Pieśni, Jan Kochanowski · Księgi wtóre — Pieśń VII (Słońce pali, a ziemia idzie w popiół prawie...)

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Chłopi, Część trzecia - Wiosna — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.