człeku
daw.
- dziś popr. forma C.lp: człekowi a. człowiekowi.
W lekturach
Wprzód się rozśmiał, rzekł potem człeku wilk ponury:
Upadnę do nóg temu okrutnemu człeku,
Za nic zamężne niewiasty mają, ale panny bardzo szanują i moc wielką im przyznają: że byle dziewka natarła człeku suszonym jaferem żywot, to kolki od tego przechodzą.
Dopieroż jak się ta krzywda wypali, to człeku się taki skarb da wziąć.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Bajki i przypowieści — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.