mdły

Szpecą sławę zwycięstwa mdłe nieprzyjacioły;

Ledwie się mdłą na ziemi wspierające nogą,

…trzaskiem pękać poczną, co jest całkiem niebieskiemu grzmotowi podobne, wtedy chłopcy, od pieluch już śmiercią gardzący, a i mdłe dziewczątka nawet, wygrzebują one pękające z okrutnym hukiem kartacze i dymiące jeszcze wprost do gęby kładą.…

Dziś każdy mdły i osowiały,

Jeno że to mdłe jako dzieci, więc niechże którą krzywda jakowaś spotka, to aż ci serce z mizerykordii piszczy.

Na mdłą boginię możesz użyć ręki śmiało».

Widząc, że mdła bogini, ścigał za Kiprydą...

Sługa słaby, mdłe konie.