zawżdy

Zawżdy znajdzie przyczynę, kto zdobyczy pragnie.

Powracała ona z żebrów, na któren to chleb Jezusowy była poszła jeszcze w kopania, a teraz ci z nawrotem do Lipiec ciągnęła jako ci ptakowie, zawżdy wracający o wiośnie do gniazd swoich.

To nigdy luzem, a zawżdy gromadnie.

Nam prze niesprawiedliwość zawżdy pomstę odnieść

A zawżdy gorsze lata przypadają.

Zawżdy niesiesz; ty śmierci namniej sie nie boisz,

Nam zawżdy z laty cokolwiek odchodzi.

Muszę być zawżdy w trosce i w żałości;