Czytam Lektury

cug

gw., z niem., daw.

  1. zaprzęg składający się z czterech lub sześciu koni zaprzęgniętych parami.
  2. tu: przeciąg.

W lekturach

Nie spałam zrazu, tak cugi przez izbę wiały, ale musiałam potem zadrzemać.
Chłopi, Część trzecia - Wiosna, Reymont, Władysław Stanisław · IV
Nie chodzę: cugi!» + «Czekolada!
Kwiaty polskie, Tuwim, Julian · Rozdział drugi
A już gotowe stały cugi i podwody,
Pan Tadeusz, czyli ostatni zajazd na Litwie, Mickiewicz, Adam · Zamek

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Chłopi, Część trzecia - Wiosna — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.