żywić
gw.
- tu: pozostawiać przy życiu, darować życie.
- tu: pozostawić przy życiu, darować życie.
- tu: zostawić przy życiu, darować życie.
- żyć.
W lekturach
— Dyć żywię jeszcze, gospodyni!
Pozwolił tedy „prać" Kiemliczom i sam uderzył na szturmujących tak potężnie, że rozbił ich, wysiekł, nikogo nie żywił, jeńców nawet potopić kazał.
Pan Wołodyjowski w przejściu na Podlasie samego mnie pochwycił i żywić nie chciał.
Odbieram ci ja wprawdzie listy od takich osób, o których się waszmościom ani śni, abym dostawszy go, nie żywił....
„Bo chociaż niebezpieczna to była impreza, gdyż podjazdy szeroko szły, wszelako dwa zniósłszy i nikogo nie żywiąc, w przodek się wydostałem, od czego wielka księcia napadła konfuzja, albowiem zaraz począł suponować, iż jest otoczony i jako w potrzask lezie..."
Po drodze ścierał partie, jeńców wieszał, nikogo nie żywił.
Bronili się silnie w opłotkach, lecz pan Strzałkowski rozerwał ich, wysiekł, nikogo nie żywił.
Załogę rozniesiono na szablach, nikogo nie żywiąc.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Potop — tam to słowo pada najczęściej.
- jenodaw., gw.
- którengw.
- chudobagw.
- borgowaćdaw.
- przebierać sięreg.
- żywotdaw., gw.
- imieniowigw.
- sperkagw.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.