żywot
daw., gw., gw., daw.
- tu: żołądek, brzuch.
W lekturach
płone jadło, to przelatuje przez żywot kiej bez sito.
Chyba żywot kulami i siarką nasadził
Za nic zamężne niewiasty mają, ale panny bardzo szanują i moc wielką im przyznają: że byle dziewka natarła człeku suszonym jaferem żywot, to kolki od tego przechodzą.
— Co żywot strzyma!
Zabiliście świnię w rynku, którą złam granatu w żywot ugodził.
Bo jeśli który z nich myśli, że mam się za gorszego od niego, to niech mu od własnej pychy żywot pęknie...
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Potop — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.