znać

— Nu, my znamy, kto on taki, znamy!

Niech zna, czy bez naszego może co oręża...

…nąc, aby Zygfryd jak najniemiłosierniej był pokaran, nie zataił umyślnie, że znaleźli ją przelęknioną, wynędzniałą, chorą, że znać było, że obchodzono się z nią po katowsku i że gdyby była dłużej pozostała w tych strasznych rękach, byłaby uwiędła i zgasła tak…

tego to już znać nie mogę.

Znamy, żeście obadwa niezwalczonej mocy,

Bo powiadam, a znacie, czym są słowa moje:

Znamy, jak dawni mieli cześć na wielkim względzie,

Znacie sami, jakiego nieszczęściaśmy bliscy.