zaoczyć

Obejrzał się naokół, czy gdzie zamku zaklętego albo butów czerwonych nie zaoczy.

Skoro Czmur dwóch Maciejów zaoczył z daleka, —

Pomiędzy obojgiem przyjaciół ustalił się zwyczaj milczący i surowy, że przedmiot na drodze znaleziony należał do tego, który go pierwszy zaoczył, nie zaś ręką dosięgnął lub nogą dla przyswojenia nadepnął.