wszeteczeństwo
daw., starop.
- rozwiązłość, nieprzyzwoitość, rozpusta.
- bezwstyd, nieprzyzwoitość, występek.
- nieprzyzwoity, gorszący postępek.
W lekturach
Było ohydnym gniazdem wszeteczeństwa.
Grzeszę, bo sam się tracę swym wszeteczeństwem.
Grzeszę, bo sam sie tracę swym wszeteczeństwem;
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Hamlet — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.