wdzięczny
starop.
- miły, przyjemny.
W lekturach
A bodaj ta wdzięczna twarz odmiany nie znała,
WDZIĘCZNEJ, UCIESZONEJ, NIEPOSPOLITEJ DZIECINIE, KTÓRA CNÓT WSZYTKICH I DZIELNOŚCI PANIEŃSKICH POCZĄTKI WIELKIE POKAZAWSZY, NAGLE, NIEODPOWIEDNIE, W NIEDOSZŁYM WIEKU SWOIM, Z WIELKIM A NIEZNOŚNYM RODZICÓW SWYCH ŻALEM ZGASŁA, JAN KOCHANOWSKI, NIEFORTUNNY OCIEC,…
Usłyszycie wdzięczny głos i przyjemne słowa,
A mnie płakać mej wdzięcznej dziewki pomoście,
O słowa, o zabawo, o wdzięczne ukłony,
Śmierć spłoszyła, moja wdzięczna szczebiotko droga.
To tego, to owego wdzięcznie obłapiając
Orszulo moja wdzięczna, gdzieś mi sie podziała?
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Treny — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.