veto
łac., z łac. veto : nie pozwalam
- sprzeciw; położył veto na część jej funduszów: zabronił jej tą częścią rozporządzać.
- nie pozwalam.
W lekturach
Otóż jej małżonek, baron, położył veto na pewnej części jej funduszów, bez których kupno nie może mieć miejsca...
Na to kładł pan Zagłoba w myśli stanowcze co do swojej osoby veto, bo do buntu przyłączać się dla pięknych oczu Bohuna nie miał wcale zamiaru, a w dodatku księcia bał się jak ognia.
— Z góryśmy przy tym uradzili — dodał pan Służewski — że to nie ma być sejm, jeno pluralitas ma stanowić, więc niczyje veto nie mogło sprawy popsować, jeno oponenta bylibyśmy na szablach roznieśli.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Lalka — tam to słowo pada najczęściej.
- kondycjaz łac.
- infamisłac.
- Notabenełac. nota bene
- perpetuum mobilełac: wiecznie będące w ruchu
- kontentdaw.
- wiorstaz ros.
- sążeń
- łokieć
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.