Czytam Lektury

veto

łac., z łac. veto : nie pozwalam

  1. sprzeciw; położył veto na część jej funduszów: zabronił jej tą częścią rozporządzać.
  2. nie pozwalam.

W lekturach

Otóż jej małżonek, baron, położył veto na pewnej części jej funduszów, bez których kupno nie może mieć miejsca...
Lalka, Bolesław Prus · XIII. Wielkopańskie zabawy
Na to kładł pan Zagłoba w myśli stanowcze co do swojej osoby veto, bo do buntu przyłączać się dla pięknych oczu Bohuna nie miał wcale zamiaru, a w dodatku księcia bał się jak ognia.
Ogniem i mieczem, Henryk Sienkiewicz · Rozdział XVII
— Z góryśmy przy tym uradzili — dodał pan Służewski — że to nie ma być sejm, jeno pluralitas ma stanowić, więc niczyje veto nie mogło sprawy popsować, jeno oponenta bylibyśmy na szablach roznieśli.
Potop, Henryk Sienkiewicz · Rozdział XXVII

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Lalka — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.