Czytam Lektury

sowito

daw.

  1. sowicie, hojnie.
  2. obficie.

W lekturach

Ale sowito Bóg zwykł nagradzać
Fraszki, Jan Kochanowski · Księgi wtóre — Do Jana (Janie, mój drużba...)
A iż się z tego chlubią, że pierwej łeż zadali, jakoby lepsi szlachcice byli (bo tak mówią), wtedy ci sowito grzeszą, gdy się z występku przechwalają i ktemu, iż w czym więcej wystąpili, w tym więcej zacności szukają; aza ten, który zagabnął, większą sławę otr…
O poprawie Rzeczypospolitej, Frycz Modrzewski, Andrzej · O obyczajach
Ranny także i Lermunt; lecz oba sowito
Transakcja wojny chocimskiej, Potocki, Wacław · Wojny chocimskiej część ósma

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Fraszki — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.