Czytam Lektury

sforny

przestarz.

  1. tu: walczący w szyku.
  2. zgodny, posłuszny.

W lekturach

Wiedział z doświadczenia, jak trudno jest w takim razie rozerwać sfornych Niemców i jak taka „kupia" umie bronić się, cofając i ciąć na kształt osaczonego przez psy odyńca.
Krzyżacy, Henryk Sienkiewicz · Rozdział dziewiętnasty
Był to lud niezbyt sforny i nie dość jeszcze wyćwiczon, ale mężny, przywykły do niewygód, niebezpieczeństw i krwi przelewu.
Pan Wołodyjowski, Sienkiewicz, Henryk · Rozdział L

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Krzyżacy — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.