Czytam Lektury

raić

gw., daw., przestarz.

  1. polecać kogoś a. coś; swatać.
  2. radzić, doradzać; tu: swatać.
  3. namawiać; tu: rozmawiać.
  4. tu: radzić nad czymś.

W lekturach

I jego dobro przyjaciół ma raić.
Antygona, Sofokles · Antygona
Kumy leciały do kum na poredę, poniektóre krzykały do się przez płoty i sady, to dojąc krowy w opłotkach, raiły z przechodzącymi.
Chłopi, Część czwarta - Lato, Reymont, Władysław Stanisław · III
Nie rozlegały się śmiechy ni śpiewki, jak zawdy w ciepły wieczór, bo wszystkie szeptem raili, strzegąc się dzieci i dzieuch.
Chłopi, Część trzecia - Wiosna, Reymont, Władysław Stanisław · IX
— Każdy niedźwiedzie sadło rai.
Krzyżacy, Henryk Sienkiewicz · Rozdział dziesiąty
— Boś Ketlinga raił.
Pan Wołodyjowski, Sienkiewicz, Henryk · Rozdział XVIII
co mi ją na żone rają.
Wesele, Wyspiański, Stanisław · SCENA V

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Antygona — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.