ruczaj

Przeczytasz tam i o mnie, i o siostrach moich, i o innych pokrewnych nam, chociaż odmiennych, mieszkankach jezior, rzek, strumieni i ruczajów.

Krwawym płomieni ruczajem obleje.

Kilku wpadło w bór, ale jeden ulgnął przy ruczaju i tego zdusili powrozem Żmujdzini.

Zwilżyj miedzę w tym ruczaju,

Bądź dla mnie — jako ruczaj,

Śród takich pól przed laty, nad brzegiem ruczaju,

Dróżki ubite z okruchów cegły i wysypane żółtym piaskiem ginęły wśród zieleni niby drobne ruczaje między brzegami; — mury starych domostw u jednego z krańców ogrodu schowały swą nagość pod wieńcami dzikiego wina.