rarytet
z łac.
- rzadkość, osobliwość; dziś popr. rarytas.
- rzadkość, tu: niezwykła piękność.
- rzadkość, niezwykła rzecz.
W lekturach
— Specjał to jest i rarytet, jakiego dotychczas nie oglądałem, gdyż nawet i owe figury bogiń tak właśnie z marmuru udane, jakoby żywe, któreśmy w pałacu Kazanowskich widzieli, nie mogą wejść z nią w paragon.
Niewiasta w stanicy — toż to rarytet!...
— Jak mi Bóg miły, rarytet!
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Ogniem i mieczem — tam to słowo pada najczęściej.
- wolentarzdaw., z łac.
- konfuzjaz łac. confusio : zmieszanie
- konfidentprzestarz.
- substancjaz łac.
- abominacjaz łac.
- prezydiumz łac. praesidium
- intrataz łac.
- kondycjaz łac.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.