opona

…mującego je strumieniście powietrza i czasem nieruchomiały, haftując i stebnując swe złote ulistwienie na tle ściany, czarną oponą obciągniętej.…

Choć los potargał szkarłatne opony,

Burzył się natomiast w duszy przeciw Jurandowi i przeciw księżnie Januszowej, a gdy pomyślał o Danusinym mężu, zaraz serce podnosiło mu się aż po szyję w piersiach i groźnie się na pachołków wiozących pod oponami zbroje oglądał.

Nałożyła, by utkać ogromną oponę,

Rozpalono w świetlicy obfity ogień i gdy jedni znosili coraz to nowe opony, inni przystosowywali je do drewnianych ścian izby.

Tu można było widzieć przygotowania do wieczerzy, bogato nakryte stoły, całe stosy talerzy ogrzewanych na gazie, kosztowne opony i meble; tam dzieci wybiegały na pokrytą śniegiem ulicę, aby powitać jak najprędzej przybywające zamężne siostry i braci, kuzynów,…

Szeroki, bez rękawów, jak wielka opona,