Czytam Lektury

ochotnie

daw., gw.

  1. ochoczo; chętnie.

W lekturach

Tak mi się już przejadło to miesckie jedzenie, co ochotnie siędę przed miską ziemniaków z barszczem — śmiał się wesoło.
Chłopi, Część czwarta - Lato, Reymont, Władysław Stanisław · IV
Jemu znosimy, spędzamy ochotnie.
Grażyna, Mickiewicz, Adam · Epilog wydawcy

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Chłopi, Część czwarta - Lato — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.