Czytam Lektury

Meduza

mit. gr.

  1. jedna z trzech sióstr Gorgon, miała na głowie węże zamiast włosów, a jej wzrok mógł przemienić w kamień tego, kto na nią spojrzał. Przenośnie: osoba wzbudzająca lęk (tu: żartobliwie).
  2. najmłodsza i najgroźniejsza z trzech Gorgon, potworów o wężowych włosach i ostrych szponach, jej wzrok zamieniał w kamień.
  3. mitologiczny potwór z wężami zamiast włosów, którego spojrzenie zamieniało ludzi i zwierzęta w kamienie.

W lekturach

I twarzą, jak Meduzy głową.
Pan Tadeusz, czyli ostatni zajazd na Litwie, Mickiewicz, Adam · Zajazd
Albo głowę Meduzy, albo ogon smoczy,
Satyry, Ignacy Krasicki · Satyry, część pierwsza — Złość ukryta i jawna
Staliście teraz, jąkając się, osłupiali, upokorzeni jak przed Bogiem; rzec by można, że Bastylię ujrzeliście lub że Meduza zamieniła was w kamienie.
Trzej muszkieterowie, Aleksander Dumas (ojciec) · Rozdział XXIV. Baczność, panowie!

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Pan Tadeusz, czyli ostatni zajazd na Litwie — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.