opończa

płaszcz z kapturem, bez rękawów, podobny do peleryny, noszony daw. jako ubranie podróżne.
rodzaj płaszcza z kapturem, a bez rękawów, noszonego między XIV a XVII wiekiem.
obszerny płaszcz bez rękawów, służący szczególnie na czas słoty.
właśc. chlajna, męski płaszcz z grubej wełny.

W lekturach

Aż wreszcie przestraszył się owych wspomnień nazbyt do żądz podobnych i strząsnął je z duszy jak suchy śnieg z opończy.

Wierni poddani króla, żwawe krasnoludki, otulali się jak mogli w swoje czerwone opończe i w wielkie kaptury.

Oblókłszy w chiton z wełny, okrywszy opończą.

Najrozmaitsze stroje i najrozmaitsze barwy; żołnierstwo książęce spod różnych chorągwi; hajducy, pajucy, Żydzi w czarnych opończach, chłopstwo.

Służące do przechadzki opończe płócienne,

Wnet futra, opończe, bekiesze poczęły zawadzać, więc je rzucano w sanie.

Bez sług, ledwo w opończy brnie po błocie nieraz,

Że jednak Koszałek-Opałek milczał, zadumany o tych dawnych czasach, zaczęły go dzieci ciągnąć za opończę, wołając jedno przez drugie.

Z utworu O krasnoludkach i sierotce Marysi — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.